U bevindt zich hier:
Pers
Te veel wijn en te weinig bier bij Wielercafé in Woensdrecht
Woensdrecht- Hoogerheide - 24-11-2008
WIELRENNEN - De gemeente Woensdrecht, en haar 'hoofdstad' Hoogerheide in het bijzonder, waande zich afgelopen vrijdag even het centrum van de wielerwereld.
Zowel het NK veldrijden (in Huijbergen) als het WK veldrijden (in Hoogerheide zelf) staat voor de deur en daar kwam die dag het nieuws bij dat de Tour de France in 2010 mogelijk dwars door de groene wielergemeente heen trekt.
Geen wonder dat de grote zaal van het multifunctioneel centrum Kloosterhof in Hoogerheide vrijdagavond te klein was om alle bezoekers aan het tweede Wielercafé Woensdrecht te herbergen. Wielercafé's zijn sowieso populair de laatste jaren. In de kille herfst- en wintermaanden warmen de fans zich graag aan verhalen over hun geliefde wielersport.
Vol verwachting kwamen ze naar de Kloosterhof. De entree was veelbelovend. Wanneer fotograaf Henk Theuns 1001 van zijn wielertruien ophangt verandert de koudste hangar nog in een warm wielerhol. Het programmaboekje beloofde ook het nodige: Jan Janssen, Michael Boogerd, Gerard Koel, Bart van Est, Adrie van der Poel, Marc Dierickx, NK- en WK-organisators Jeroen van Wezel en Jan Prop en de Bourgondische sportwethouder Martin Groffen.
Ze gingen het gesprek aan met Michel de Koning, Kees Maas en René Vermeiren. Tussendoor schonk de plaatselijke slijter, annex wijnkenner Gerhard Horstink de glazen vol. Voor iedere gast had hij een wijn uitgezocht die paste bij het karakter van de man.
Na meer dan drie uur praten, luisteren en (op het laatst) geroezemoes, stelden de meeste bezoekers lichtelijk ongemakkelijk vast dat 'goede wijn geen krans behoeft'.
De avond kwam nooit echt los. Het werd geen café. Aan de organisatie lag het niet. Het jonge wielercomité van Hoogerheide is doordrenkt van de liefde voor de sport. Maar met hard werken en veel vergaderen alleen creëer je nog geen 'avond om nooit te vergeten'.
Jan Janssen, doorgaans een briljant verhalenverteller, kwam al niet lekker binnen. De Tourstart in Utrecht was hem als lobbyist door de neus geboord en de werkdag was er ook een uit de categorie 'balen' geweest. "Vijfhonderd kilometer op en neer naar het noorden en alleen maar files. Ik heb het net gered", omschreef de oud-Tourwinnaar zijn gevoel. Gelukkig kwam hij op het einde even ouderwets los met prachtige verhalen over de verloren Tour van 1966 en de gewonnen zesdaagse van Madrid in 1967. Michael Boogerd werd gevraagd iets te vertellen over de Tour-etappes die hij won in 1996 en 2002. Hoe hij zich nu voelt, interesseert de meelevende wielerliefhebber meer.
Adrie van der Poel en zijn 'knecht' Marc Dierickx hadden zo lang zitten wachten op hun beurt, dat ze ook maar moeizaam op gang kwamen. Van der Poel was vooral fel als het aankwam op het in zijn ogen gezever over crossparkoersen. "De weergoden maken het uit", vindt de oud-wereldkampioen. Die kunnen een omloop omtoveren van bloedsnel tot loodzwaar. Volgens velen is Van der Poel goed bezig. Dan is het op zo'n avond mooi om te zien dat tussen hem en Marc Dierickx de oude verhoudingen nog altijd bestaan. De Belg liet weten dat men zich in zijn land zorgen moet gaan maken over de opvolging van alle grote crossnamen. Nederland doet meer met haar talenten.
"Dat is de verdienste van Adrie. Mensen als Adrie missen ze in België. We hebben wel talent, maar ze worden niet goed begeleidt."
De avond moest het vooral hebben van dit soort kleinere 'statements'. Bart van Est kwam niet vaak aan het woord, maar wat hij zei was raak. Voor de man uit Dinteloord, die wereldkampioen ploegentijdrit werd in 1978, draait het met name om één ding: beleving. "Wie als jonge renner niet geïnteresseerd is in de historie van de sport, heeft die beleving niet."
Zelf knipte hij als jongen de hele krant aan gort om er dikke plakboeken mee te vullen. "Op een gegeven moment hadden we een jongen in het dorp over wie iedereen zei dat hij een groot talent was. Ik zocht hem op en had wat shirts meegenomen. Hij had ze niet nodig, zei hij. Ik dacht: ik ben benieuwd wat er van deze jongen terecht komt. Het was inderdaad zo voorbij."
Het was aan de organisators van de veldritten om het publiek warm te laten lopen voor NK en WK. Het gesprek met Jeroen van Wezel en Jan Prop bleef echter te veel hangen in technische informatie.
Trots werd een tekening getoond van een monstrueus grote VIP-tent van 160 meter lengte en twee verdiepingen hoog. Het WK werd weggezet als een onderneming. Nog niet als een wielerfeest. "95 procent van de voorbereiding is rond", zegt Prop. Zo hoort het ook, maar je maakt meer los met een noodoproep.
Even zette Prop zelfs de argeloze 'buitenlander' op het verkeerde been. Hij had goed nieuws voor het dorp. Tijdens het WK is de Raadhuisstraat niet afgesloten vanaf woensdag. Nee, pas vanaf donderdag. Wat is het goede nieuws?, hoorde je de fans in de zaal denken. Dat het dorp het zo erg vindt dat het WK naar Hoogerheide komt, dat het de overlast tot een minimum wil beperken? Winkeliers klagen dat hun zaken even niet met de auto bereikbaar zijn. Zijn ze daar in Hoogerheide niet creatief en wielergek genoeg om tienduizenden Vlamingen uit te melken? Tot overmaat van ramp voor de organisators ontpopte de leverancier van de 'Mart Smeets-stamtafel' zich in zijn dankwoord tot een ware verkondiger van het christelijke geloof.
Daar waren al die wielerliefhebbers vrijdagavond niet voor gekomen. Zoals ze ook niet zaten te wachten op wijn. De koers is katholiek. De cross smaakt naar bier. En het WK is veel meer dan een VIP-tent van 130 meter en de problemen van een winkelstraat.
Bron: BNdeStem Ad Pertijs ad.pertijs@bndestem.nl
